Advertisements

እንጉርጉሮ

ከአገሩ ቆሻሻ ሕይወቱን ፈልቅቆ ነፍስ የሚዘራበት
ብርቱው ሰው ተረቷል፣
በመሬቱ ንደት ባውሬዎች ተነጥቆ፣ ሸሽቶ ከኖረበት
ዛሬ በሞት ታይቷል።
* * *
ወይ ኑሮ አልሰመረ
ወይ ሞቱ አላማረ
ለቆሻሻ ዓለም፣ ቆሻሻ ሲለቅም፣
ቆሻሻ ሥር ቀረ፥
በታጠፈ አንጀቱ እንዳቀረቀረ።
* * *
ሲተፋ በሚያድር ሰገብጋባ በላ
ቆዳው ሊቀረፈፍ፣ አጥንቱ ሊበላ
ከጀርባው፣ ከፊቱ፣ ቢላዋ ሲሰላ
የጣዩን ግፍ ሸሽቶ፣ በቆሻሻ ጥላ፣
የአባዩን ነውር ንቆ፣ በደከመ ገላ
 
ሞቶ ሞቶ በላ፣
ኖሮ ኖሮ ሞተ
ሰውነት ቃተተ
ስጋ ተራኮተ።
* * *
ተረፈ ሙስና፣ የወንበር ጥቀርሻ፣
የጥርሳት ናሙና፣ የአሳሞች ንክሻ
ጎልቶ ሚታይበት፥
ከሞት ያመለጠ፣ የተረሳ ሕይወት፣
መንኖ ነበረ፣ ከቆሻሻ ዋሻ።
* * *
ወንበር ወንበር ስቦ፣
ስድ ሁል ተሰብስቦ
“ቀልቀሎ ስልቻ፣ ስልቻ ቀልቀሎ”
መናገር ቃል ቀልሎ…
“አትሰደድ” ይላል
(መሰደድ መች ቀላል?
ግብአት ገንዘብ ይሻል)
 
የመስሪያውን ገንዘብ፥ በቀን ተቀራምቶ
ቀን በቀን ሲገደል፣ ሰው በአገሩ ዋትቶ።
* * *
ንግስቲቱ እሌኒ፣ ትፈለግ ትጠራ
ቆስጠንጢኖስ ይድረስ፣
ይፈለግ መስቀሉ፣ ይደመር ደመራ፤
ዕጣን ከርቤው ይጨስ፣
ተራራው ይደርመስ፤
 
በተሰቀለው ሰው አምሳል የተሠራ፥
ፋሲካውን ሳያይ ከነቀራኒዮው፣
ሰው ከነትግሉ፣ ሰው ከነመስቀሉ፣
ሰው ከነሕማማቱ፣ ሰው ከነቁስሉ፣
ሰው ከነትዝብቱ፣ ሰው ከነዕንባ ቅሉ
ተደባልቆ ሞቷል ከቆሻሻው ክምር፣
ተትቶ በሴራ፣ ከቆሼው ተራራ፣
በደም የተገዛ ሕይወት እንደተራ፤
 
“ኤሎሄ…. ኤሎሄ…”
 
ትንፋሽ ሲፈለፍል፣ እስትንፋስ ሊሰራ
የልጆቹ እግዜር፣ የቤቱ አባወራ፤
ኖሮ ተጠቆመ፣ ስሙ በሞት ተጠራ
የማኖር ጥበቡም ታለፈ እንደተራ፤
ሕይወት ሊያመላክት
ለአጉል ኑረት ትርክት
ዝቋላ ተቃጥሎ፣ ጢሱ ቆሼ አረፈ፣
ሕይወት ያጋፋውን፣ ሞት አስተቃቀፈ፤
 
በደሉ ይነገር፣ መገፋቱ ይወራ፣
የፈጠረው ሰው ላይ፣ ፍጡር ሲፈርድበት
እግዜሩ ይጠራ፣
 
“ኤሎሄ… ኤሎሄ…”
 
ይደመር ደመራው፣ ሰማይ ጢሱን ይልበስ
የግፍ የመከራው፣ የኀዘን ተራራ ይፍረስ፤
 
የእናት ዕንባ ይትነን፣ ጽርሀ አርያም ድረስ፥
ታይቶ፣ ተመዝኖ፣ ወደ ምድር ይፍሰስ
ይውረድ ዳምኖ ዳምኖ፣ ዕንባ ዝናብ ሆኖ
ጎርፎ ይጠራርገው፣ አይኑር ባምባው ገንኖ።
 
/ዮሐንስ ሞላ/
 
የሞቱትን ነፍስ ይማር! ያዘኑትንም ያጽናና! ለአገራችን እና ለሕዝቡ የተሻለ ቀን ያምጣልን!
Advertisements


Categories: ግጥም

Leave a Reply

%d bloggers like this: