Advertisements

ልብ ወለድ

አንዳንዴ…

በሰላሙ ጊዜ የሆድ የሆዳችንን እንጫወት ነበር። ያኔ እኔና አንቺ አፍ አፋፍ፥ ሚስጥር የባቄላ ወፍጮ ነበረ። ሁለታችንም ጋር የሚያድር የለም፤ ጨጓራችን እስኪወቀር፣ ምላሳችን ከረጢቱ እስኪራገፍ ድረስ ተናዘን፥ በወሬ ዱቄት የታጨቀ ከረጢት ከረጢታችንን ሸክፈን እንሄድ ነበር። ነገር ያጋጨን እለት ያቆርሽውን ሁሉ አውጥተሽ… Read More ›

Advertisements

ባቡር፣ መንገድና የሰው ጠባይ

ተመርቆ የቆየው የባቡር መንገድ ስራ የጀመረ ጊዜ “ከተማችን ዘነጠች” ተባለ። “ዓለሟን አየች” ተባለ። በየልቡ “አሁን ደመቅሽ አዲሳባዬ” ተዘፈነላት። ሰው ደስታውን በተለያየ መንገድ ገለጸ። የትናንት መልካም ታሪኮችን ስለዛሬ መስዋዕት ያቀረቡ አሽቋላጮችም ነበሩ። አንዳንድ የአዲስ አበባ ኗሪዎች እጅጉን ተመጻደቁ። በነዋሪው ግብርና፣ ነገ… Read More ›

አንድ አፍታ፡ – ነገረ ቆሎ. . .

ህይወት ቆሎ ናት… ስንዴ ቆሎ ¬ ገብስ ቆሎ -¬ በሽንብራ የተደባለቀች ቆሎ -¬… ጎኗ ሱፍ ቁጭ ቁጭ ብሎ የሚያጅባት ቆሎ…. ሱፍ ለብሰው የሚከኳት ቆሎ… ¬ ሰነፍ ቆሎ፣ ጎበዝ ቆሎ… ¬_ ‘ፓ ቆሎ!’ እያሉ…. እየሰፈሩ የሚቸረችሯት…. የሚቆረጥሟት! የሚቀጯት! እየቆነጠሩ የሚቀጨቅጯት —… Read More ›

አንድ አፍታ 2

ዙረታም ነች! — የለየላት…!! ኡመቴ ዙረታም! [‘ኡመቴ ምንድን ነው?’ አሃ… በቃ የድሮ የመንደራችን ቃል ነበር። እንደ’ሷ ያለ የሚጠራበት ቃል።] ሰው ኡምት ሲል፣ መላ ቅጡን ሲያጥ ‘ኡመቴ ነው’ ይባላል።…እናም ‘ኡመቴ ናት!’… አገር ምድሩን ስትዞር ነው የምትውለው… ልክ መሬት እንደምትዞር፣ አታርፍም! ዝም… Read More ›

አንድ አፍታ 1

አያት…. አየችው…. አሳቀው… አሳቃት….ተሳሳቁ…. ተሳቀቁ…. አለ አይደል? — እንዲሁ ማስፈገግ! ፈገገገገግ… ተፋገጉ! ፈገገላት…. ፈገገችለት…. ፍግግግግ… !! አሃ! ተፈላለጉ! ዐይን ላይን… ትይትይት…. ፈለጋት….. ፈለገችው…. ፍልግልግ….. ውይ ፍጥነቷ! – እጇ ላይ የወጣውን ፈለግ ከምኔው አሳየችው…. እህ፥ ወይስ አየባት? አዎ አየባት! !! አይቶም… Read More ›

የመጨረሻው ኑዛዜ

በአድናን አሊ e-mail: adnan2000free@yahoo.com አሞራዎቹ ከበውናል። ነብሳችን ሳትወጣ ስጋችንን በጫጭቀው ሊበሉ አሰፍስፈዋል። ጉልበቶቻችን በጠኔ ዝለዋል፤ በረሃብ ደክመናል። ያረፈብንን ዝንብ እንኳ ‘እሽ’ ለማለት እጃችንን ማወናጨፍ አቅቶናል። ደክመናል። መንገዶቻችን ሁሉ ወደ አዘቅት ወስደውናል። አሁንስ የትኛው ተስፋ ቀረን? . . . . …. Read More ›